chciałabym jeszcze iść trochę tą samą drogą.
spotkać dobro, z kruchym ramieniem,
póki się jeszcze mamy,
póki, potrafimy mówić, nic nie myśląc,
póki nie trzeba się będzie śpieszyć,
do tego
dorosłego
życia.
powłóczyć się jeszcze po tych niewytyczonych ścieżkach,
czasem wydeptanych skrótach,
z tobą za rękę.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz