underneath the sky so blue

pokaż mi swój wstyd, nie bój się już. i tak wszystko przegrane, każde z nas idzie w swoją stronę, a ciekawość jaką żyję nie daje mi spokoju. powiedz, co się tak spieprzyło, i gdzie był tego początek. czy była jeszcze nadzieja? i dlaczego to już koniec? czy czujesz winę? czy wszystko poszło na mnie.? może jednak już niczego nie ma, a świat jest takim, jakim go zapamiętałam w swojej wyobraźni...

i could give up my own live. knowing, that i used everything, what i could use, that nothing waits for me in the future, that i have lost everything, before i taste it. yeah, i want me to die. now. but it's not so easy, like it look like..